துர்காவும் அக்காவும்

May 17 2016

இரண்டு நாட்களுக்கு முந்தைய இரவில் என் அம்மாவிடம் என் அக்காவை பற்றி கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன் அவள் பிறந்து சில மணி நேரத்திலேயே இறந்து விட்டால்! அவள் இருந்திருந்தால் எந்த மாதிரியான ஒரு அக்காவாக இருந்திருப்பாள் என்ற யோசனை தூங்கவிடாமல் வந்துகொண்டே இருந்தது. கண்டிப்பாக எனது குறும்பிலும் பாதியாவது அவளிடம் இருக்கும். நிச்சயமாக பதேர் பாஞ்சாலி படத்தில் வரும் துர்கா மாதிரித்தான் இருந்திருப்பாள்! அவளுக்கும் நான் அப்புவை போல் ஒரு தம்பியாக இருந்திருப்பேனோ என்னவோ!

 அந்த படம் அந்தரங்கமாக சில சலனங்களை எனக்குள் உருவாக்குகிறது என்பதற்காகவே அடிக்கடிப் பார்ப்பேன். முதன்முதலில் சென்னையில் என் பெரியம்மா வீட்டில் தான் பதேர் பாஞ்சாலி பார்த்தேன். படம் பார்க்க துவங்கிய சில நிமிசங்களிலே துர்காவிடம் என் மனதை பறி கொடுத்துவிட்டேன். துர்காவின் ஒவ்வொரு செயலும் என்னை அவளோடு மிகவும் நெருக்கமாக செய்தது.
 
துர்கா கொய்யாபழம் திருடுகிறாள். துர்கா அம்மாவிடம் திட்டுவாங்குகிறாள். துர்கா தம்பிக்கு அலங்காரம் செய்துவிடுகிறாள். ரயிலை காட்டுவதற்காக அழைத்துக் கொண்டு ஒடுகிறாள், பாட்டியோடு ஸ்நேகம் கொள்கிறாள். துர்கா பெரிய மனுஷியை போல புடவை கட்டியிருக்கிறாள்.  துர்காவின் பெரிய கண்கள், அடர்ந்த கூந்தல், முகச்சுழிப்பு, கள்ளசிரிப்பு என ஒவ்வொன்றாக என்னுள் வேர் பதித்து கொண்டேயிருந்தது.

துர்காவிற்கு உடல் நலமற்று போகிறது. அவள் இறந்து போய்விடுகிறாள். துர்கா இனி இல்லை என்று வீடே அவளின் வெறுமையை உணர்கிறது. அந்த நிமிசத்தோடு படத்திற்குள் முழ்கியிருந்த எனக்கு மூச்சடைப்பு ஏற்பட்டது போன்று படத்தை விட்டு கண்களை வேறு பக்கம் திருப்பத் துவங்கினேன். படம் பார்க்கப் பிடிக்கவில்லை. ஒரு கண்ணாடிக் கோப்பையை கைதவற விட்டது போன்று உள்ளுக்குள் நடுங்கி கொண்டேயிருந்தது.

துர்கா திருடி ஒளித்த வைத்த பொருட்களை அப்பு எடுத்து வெளியே எறியும் போது அத்தனையும் ஒடிப் போய் பொறுக்கி கொண்டுவிட வேண்டும் போலிருந்தது. ஈரக்களிமண் காலில் ஒட்டிக் கொள்வது போல மனதில் துர்கா அப்பிக் கொண்டு விட்டாள். ஆனாலும் அவள் உருவாக்கிய துக்கம் வடியவேயில்லை. இரண்டு நாட்களுக்கு மேல் சென்னையில் இருக்க முடியவில்லை. ஊருக்கு புறப்பட்டுவிட்டேன். ஆனால் துர்காவை பற்றிய நினைவுகள் மட்டும் இன்றும் மனதில் அழியாமல் அப்படியே இருக்கின்றன

துர்கா உயிரோடிருந்தால் என்னவாகியிருக்கும். அவர்கள் அந்த ஊரிலிருந்து வெளியேறி போயிருக்கமாட்டார்கள். அதைவிடவும் அப்புவின் உலகம் வேறுவிதமாக ஆகியிருக்கும். ஆனால் துர்கா படித்திருக்க மாட்டாள். துர்கா யாரையோ திருமணம் செய்து கொண்டு ஒரு எளிய வாழ்க்கையை வாழ போயிருப்பாள். ஆனாலும் துர்காவின் பாசம் அப்படியே இருந்திருக்கும். அப்புவிற்கு வாழ்வின் மீதுள்ள பிடிப்பாக இருந்திருப்பாள். துர்காவும் அப்புவிற்கும் உள்ள வெளிப்படுத்தபட முடியாத அன்பு இன்னொரு தளத்தில் அக்கதையை கொண்டு போயிருக்கும்

துர்கா காசியை பார்த்திருந்தால் மிகுந்த சந்தோஷம் கொண்டிருப்பாள். அந்த படித்துறைகளில் அவளது பாதங்கள் ஒடி களிப்படைந்திருக்கும். படித்துறை புறாக்களுக்கு தீனி போட்டிருப்பாள். துர்கா கல்கத்தாவில் ரயில் நிலையத்தை ஒட்டிய அப்புவின் அறையை கண்டிருந்தால் பால்யத்தின் காட்சியை நினைவு கூர்ந்திருப்பாள். வேதனை மிக்க தங்களது கடந்த காலத்தினை நினைத்து தன்னை மீறி அழுதிருப்பாள்.

படத்தில் கதாபாத்திரங்களை விடவும் அந்த கிராமமும் அதன் இரவு பகல்களுமே என்னை வசீகரித்தன. சத்யஜித்ரே உருவாக்கிய துர்கா ஏன் எனக்கு இத்தனை நெருக்கமாக இருக்கிறாள் என்று என்னை நானே பலமுறை கேட்டுக் கொண்டிருந்திருக்கிறேன். அவள் மீதான எனது விருப்பத்திற்கான காரணங்களில் சில வெளிப்படையாகவும் சில நிழல்மறைவிலும் இருக்கின்றன. அவளது சிறப்பே அவள் நம்மில் சிலரை நினைவுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறாள் என்பதே. பால்யத்தின் மாறாத கள்ளத்தை அவள் சிரிப்பு வெளிப்படுத்திக் கொண்டேயிருக்கிறது. துர்கா யாவர் வீட்டிலும் கரைந்து போயிருக்கிறாள்.


துர்கா ஏன் எனது அக்காவின் சாயலில் இருப்பதாக எனக்கு தோன்றியது? இன்னொரு பக்கம் துர்காவை போல தம்பிகளை நேசிக்கும் அக்காக்கள் பலரையும் எனது பால்யம் முழுவதும் பார்த்திருக்கிறேன். அக்கா இல்லாமல் இருக்கிறோமே என்று சிறுவயதில் கவலைபட்டு அழுதிருக்கிறேன். அதுவும் கூட காரணமாக இருந்திருக்க கூடும்

இவையாவையும் விட ஊரை விட்டு வெளியேறி சென்ற குடும்பங்கள் யாவின் பின்புலத்திலும் ஒரு துர்மரணம் இருந்திருக்கிறது என்பதை நிதர்சனமாக கண்டதும் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்

என் அக்காவும் இப்படி கண்ணுக்கு தெரியாத ஏதோ காரணங்களை நினைவுபடுத்துவதோடு மட்டுமல்லாது சில நிமிடமே வாழ்ந்தாலும் மின்மினிப்பு காட்டிச் செல்லும் மின்மினிப்பூச்சி போல வாழ்வின் வசீகரத்தை வெளிப்படுத்திக் கொண்டேயிருக்கிறாள்.


நீங்கள் பதேர் பாஞ்சாலி பார்த்திருக்கிறீர்களா என தெரியாது. ஆனால் ஒருமுறை அவசியம் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்கு ஒரேயொரு காரணமிருக்கிறது. அதில் உங்கள் பால்யமும் கரைந்து கிடக்கிறது. துர்காவை போன்ற சிறுமி உங்களுக்கு சகோதரியாக இருந்திருக்க கூடும்.

The Sexy Pot Belly

May 05 2016

I recently read a Tamil article which detailed the different advantages of having a pot belly. 

Inspired from that article, I am writing this article which lists out the various uses of having a pot belly.

I am adding my own thoughts too with my own nutcrackers.

The various advantages of Pot Belly
1) When you fall face down on the ground, the pot belly will protect your face from hitting the ground. If there is no pot belly there is a high chance of you breaking your nose, hurting your eyes, breaking your teeth and having a bad head injury which in turn will result in brain damage. So pot belly is actually a life saving attachment for your body.

2) It is one of the most wonderful time-pass object in the world. When you are bored and when you have nothing to do, you can scratch your pot belly. You can sit on a chair and scratch your belly. You can also stand and scratch your belly. Some times, you can even lie on your back and slowly scratch your belly. It give an awesome feeling to you. The bigger the belly, the greater the feeling.
3) It is also a wonderful play station for children. Children can use the pot belly as punching bags. If the person with the pot belly lies on his back, the children can play sliding down his pot belly. This increases the blood flow of little children and also their appetite. It also increases the brain power of the children and they become better citizens of the country.

4) When you don't have a table to keep your laptop, you can use your own belly to keep the laptop. Also you can write by keeping a notebook on your belly. So it actually acts as a table too.

5) If you have a fluffy pot belly, many people can use your belly as a pillow while sleeping. When you are touring with your family and if you had forgotten to take a pillow, you can use your belly as a pillow for your family.

6) When you walk in the sun, your belly will act as a shield to your feet, and toes. It blocks sun rays from reaching your toes. So it helps you from not dehydration.

7) If you are in a music concert and if the musician who plays the ghatam had forgotten to bring the ghatam, you can ask him to use your tummy. Your tummy becomes a music instrument too. Make sure that you don't suffer from gastric problem when he plays your tummy.

8) If you have a big tummy, your respect increases. Examples are Policemen, Politicians.

9) Pregnant women carry the baby only for nine months. But when you have a pot belly, you carry it for life. People with pot belly are actually people who sacrifice their life for themselves. I salute them.

You know why I use sun glasses?

May 04 2016
I was waiting for an opportunity to post this picture of mine on my blog. Finally I got a suitable topic and I grabbed the opportunity immediately. This picture was taken in my home. This picture was clicked by my Wify. It was the one which is close to my heart. It was my first click after my marriage. Now let me come to the topic. Sun glasses have many uses. This post will list down the different uses of sun glasses

Sunglasses can cool the eyes and protect them from sun rays.
Sunglasses can also act as a hair band. My sun glasses are mostly oily as I keep them on my hair all the time. The crickets started this trend and many people like me follow it
Sunglasses can be stylishly held in one hand and rotated. This is done by some to gain attention.
Sunglasses can be worn on t shirts, shirt pockets. This is also for style quotient
The sunglasses can be worn to view color pictures as they give the photographs an instagram effect.
If you are bald headed, wearing a sun glass might make you a Kalaignar look-alike.
Sunglasses are like Facebook. You can stare at anyone without getting caught.
Sunglasses take away your shyness by a larger extent.
Some people are recognized by others only when they wear their sunglasses . Examples : - Director Balachander, Powerstar, Carrie Anne Moss and ofcourse me too. You might also be someone like that. Make an impact with sunglasses.
Giant sunglasses make unattractive girls look cute. Now I have incurred the wrath of the ladies with this point. So it is time for me to end this post

செம்மீன்

May 03 2016
நேற்று திருவனந்தபுரத்தில் இருந்து கோவை செல்லும் விமானத்திற்காகக் காத்திருந்த போது கேரளாவின் புகழ்பெற்ற நடிகர் மதுவைச் சந்தித்தேன், தனியே அமர்ந்து வார இதழ் ஒன்றினை வாசித்துக் கொண்டிருந்தார், அவரிடம் என்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டு பேசியபோது புன்சிரிப்புடன் தமிழ் மக்கள் எனது படங்களை நேசிக்கிறார்களா எனக்கேட்டார்,  செம்மீனைப் பிடிக்கும் என்று சொன்னேன், செம்மீன் ஒரு நல்ல படம் என்று சொல்லிவிட்டு பெருமூச்சிட்டுக் கொண்டார்,

பிறகு வேடிக்கையான குரலில் சொன்னார், அது கருத்தம்மாவின் படம், ஷீலாவைத் தமிழ் மக்களுக்கும் ரொம்ப பிடித்திருந்தது, அவள் தான் படத்தின் ஆதார பலம், அப்படியொரு கதாபாத்திரம் சினிமாவில் தோன்றுவது அபூர்வம் என்றார்,பரிகுட்டியாக அவர் சிறப்பாக நடித்துள்ளதை பற்றி சொன்னேன், அதுவும் குறிப்பாக ஒரேயொரு தலைமுடி முன்னால் விழும் அவரது தோற்றம் வசீகரமானது என்றேன், அப்படியா, என்றபடியே மறுபடியும் புன்னகை செய்தார்.

பிறகு, மெல்லிய குரலில், அந்தப் படத்திற்கான எனது ஸ்கிரின் டெஸ்ட் சென்னையில் தான் எடுக்கபட்டது என்றபடியே அவர் தனது  கண்களை மூடிக் கொண்டார், விமானம் ஏறும் வரை அதன் பிறகு மது என்னோடு பேசவில்லை,
செம்மீன் மலையாள சினிமாவில் மறக்கமுடியாத படம்,  தகழி சிவசங்கரன் பிள்ளையின் நாவலை அற்புதமாக படமாக்கியிருப்பார் ராமு கரியாத், மார்க்ஸ் பட்லேயின் கேமிரா கடற்புர வாழ்வை, கடலைப் படமாக்கிய விதம் ஒப்பற்றது.

மதுவைப் பலரும் கண்டுகொண்டு சிறு புன்ன்கையுடன் கடந்து போய்க் கொண்டிருந்தார், விமானத்தில் அவர் தனக்கான இருக்கையை தேடிப்போய் உட்கார்ந்து கொண்டு கண்களை மூடி ஒய்வு கொள்ளத் துவங்கினார், விமானம் தரையிறங்கும் போது என்னை பார்த்து புன்னகையுடன் தலையசைத்தபடியே இறங்கிச் செல்ல ஆரம்பித்தார்

அவரை பார்த்த நிமிசத்தில் இருந்து மனம் முழுவதும் செம்மீன் படத்தின் மீதே நிலைத்திருந்தது, இன்று கோவை வந்து சேர்ந்தவுடன் செம்மீனை மறுபடி பார்க்க வேண்டும் என்று தேடத்துவங்கினேன், படம் கிடைக்கவில்லை. 

செம்மீன் நாவலை வாசிக்கத் துவங்கினேன். செம்மீன் நாவலை சுந்தர ராமசாமி மொழியாக்கம் செய்திருக்கிறார், அற்புதமான மொழிபெயர்ப்பு அது, கடற்புரத்தின் மணம் நாவலின் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் வீசிக் கொண்டிருக்கிறது.

இப்போது நாவலை வாசித்த போதும் பரிக்குட்டியை எனக்கு பிடித்திருந்தது, நிராசையின் நாயகன் அவன், நம் எல்லோருக்குள்ளும் நிராசை கொண்ட காதலன் ஒருவன் இருக்கிறான்,  அவனின் அடையாளம் தான் பரிக்குட்டி
நேற்றைக்கு தான் எழுதப்பட்டதோ எனும்படி அவ்வளவு புதியதாக உள்ளது செம்மீன், தகழி இந்த நாவலை மூன்று வாரத்தில் எழுதியிருக்கிறார் என்கிறார்கள், 30 மொழிகளில் செம்மீன் நாவல் வெளியாகியிருக்கிறது. 

இப்படத்தின் பாடல்கள், வசனம் அடங்கிய இசைத்தட்டு ஒன்றினை முன்பு வைத்திருந்தேன், மானச மைனே வரோ எனக்கு விருப்பமான பாடல்,செம்மீன் இந்திய சினிமாவில் மறக்கமுடியாத படம், ஒரு நாவல் படமாக்கபட்டு மிகப்பெரிய புகழைப்பெற்றது செம்மீனில் தான் நடந்தேறியது.
- பிரபு 

நீ என் பொறுப்பு

May 01 2016
அன்று அவளுக்கு அலுவலகம் முடிய கொஞ்சம் தாமதமாகிவிட்டது , நடு ராத்திரியில் சாலையில் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தாள், மனது ஒரு வித பயத்துடனே இருந்தது, ஆம்... அப்போது சாலை ஓரத்தில் ஒரு ஆட்டோ நிற்பதை கண்டு அந்த ஆட்டோவை நோக்கி நடக்க தயாரானாள், அப்போது பின்னால் இருந்து ஒரு சத்தம், இதயம் ஒரு நொடி நிற்க....

திரும்பி பார்த்தால் தன்னுடைய மேனேஜர், “ ஹேய் என்ன இங்க நிற்கிற, பயப்படாதே நான் உன்னை பத்திரமாக வீட்டுக்கு அனுப்பி வைக்கிறேன் நீ என்னுடன் பணி புரியும் பெண், நீ என் பொறுப்பு என்று சொல்லி அந்த ஆட்டோவில் அனுப்பி வைத்தார், ஆட்டோ நகர்ந்தது ஆட்டோ கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இருள் சூழ்ந்த சாலையில் பயணமானது ஆட்டோக்காரர் கேட்டார் ஏம்மா இவ்வளவு நேரமா வேலை செய்வீங்க என்று , ஒரு பதட்டத்தோடு ஆம் என்று சொல்ல இதயத்துடிப்பு அதிகமானது....

தான் போக வேண்டிய இடம் நெருங்கியதும் ஆட்டோவை நிறுத்த சொன்னாள், ஆட்டோ காரர் உடனே கொஞ்சம் இரும்மா பயப்படாதே அந்த தெரு முனையில் விடுறேன், என் ஆட்டோவில் வருகின்றாய் நீ என் பொறுப்பு என்று சொல்லி தெரு முனையில் இறக்கிவிட்டார். இரண்டு அடி கூட நடக்கவில்லை அதற்குள் ஒரு 45 வயது மதிக்க தக்க ஒருவர் வாயில் சிகரெட்டுடன் காட்சியளித்தார், இந்த முறை கிட்டத்தட்ட இதயம் முழுதாக நின்றுவிடும் போல் ஆக....

அவர் சட்டென சிகரெட்டை தூக்கி போட்டுவிட்டு இங்க வாம்மா நீ இவரோட பொண்ணு தான?, வா நான் உன்னை பாதுகாப்பாக கொண்டு போய் வீட்டில் விடுறேன் என்றார், கடைசிவரை அந்த பெண்ணுக்கு ஏதும் ஆகலை , ஆனால் இதை படிக்கும் போது ஒவ்வொரு முறையும் நம் இதயம் படபடத்தது இல்லையா, இது தான் நம் நாட்டில் பெண்களின் பாதுகாப்பின் நிலை என்பதை மறுக்க முடியாது தானே....

நம் நாட்டில் இருக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணின் பாதுகாப்பும் நம் பொறுப்பு என ஒவ்வொரு மனிதரும் நினைக்க வேண்டும், சாலையில் தனிமையில் நடக்கும் ஒரு பெண் யாரோ ஒருவரின் மகளாக, அக்காவாக, தங்கையாக, அம்மாவாக, மனைவியாக, காதலியாக தானே வாழ்ந்து கொண்டு இருக்க முடியும்... 
- பிரபு 

How to know if your wife is angry?

April 28 2016

If you experience the following incidents in your life, chances are that your wife may be angry with you.

1) When you ask her a question and when you don’t get a reply she is angry with you

2) If the vessels in the kitchen create lot of noise your wife is angry with you

3) If there is more salt in the food she is angry with you

4) If there is no salt in the food also she is angry with you

5) If you get the same breakfast every day she is angry with you

6) If there is no food, she is deadly angry with you

7) Forget her birthday and you will experience her wrath in full flow

8) Try changing the TV channel when she is watching her favourite serial on TV. If you do that you will experience any of the first 6 points in your life

9) When you are asked to sleep on the couch she is angry with you
10) When she asks you(with poori kattai) “Do I look fat?” , just understand that it is a trap. If you say Yes, you are in trouble. If you say No, you are again in trouble. If you keep quiet, there is more trouble. So what should you do?  Anyway she is gonna get mad at you. So just do what you wish to do and earn the wrath of your wife.

பொடியான்

April 27 2016

செந்தில்  என்பது அவனது பெயர், ஆனால் அப்படி யாரும் கூப்பிட்டு நான் பார்த்தேயில்லை. பெரியவர்கள் சிறியவர்கள் எல்லோருக்கும் அவன் பொடியான் தான். பொள்ளாச்சியில் பலகோபலபுரம் வீதியில்  வாழ்ந்தவன். இருபத்திஎழு  வயதை கடந்திருக்கும்.

கார் டிரைவர், ஆட்டோ டிரைவர்  மற்றும் எந்த ஒரு குறிகோளும் இல்லாமல் தன் வாழ்வை கொண்டுசெலுத்தி அற்பவயதில் இறந்து போனான்.

நான் அறிந்தவரை நன்பர்களுக்காக  கைக்காசை முழுமையாக செலவு செய்த ஒரே ஆள்  பொடியான் மட்டுமே. செந்தில் ஒருவருடன் போன் செய்து பேசினால் எப்படியும் ஒரு மணி நேரம் பேசுவான். அக்கறையாக நலம் விசாரிப்பான். அவர்களை பற்றியே விவாதம் செய்வான். அதில் எப்போதும் நிறைந்த அன்பும் அக்கறையுமிருக்கும். 

கண்ணாடி தொழில் செய்யும் குடும்பத்தை சேர்ந்தவன். தொழிலில் அவன் திறமையை மிஞ்ச ஆள் கிடையாது. பணம் தேவைப்படும்  நேரம் மட்டுமே வேலை செய்வான். மற்றநேரங்களில் வீதி உழா கிளம்பிவிடுவான். யார் வீட்டோடும் சில நிமிசங்களில் கரைந்துவிடும் மனது அவனுக்கு. அவனுக்கு நண்பர்களாக இல்லாத ஆட்களே கிடையாது. செந்தில் என்னோடு நிறைய நாட்கள் சேர்ந்து சுற்றியிருக்கிறான். ஒன்றாக தங்கியிருக்கிறான். 

ஒரு நாள் ஒரு பட்டு வேஷ்டி வாங்க வேண்டும் என்று என்னை அழைத்து கொண்டு சென்னை சில்க்ஸிற்கு போனான். தேடி சலித்து நல்ல பட்டுவேஷ்டியாக வாங்கினான். யாருக்குடா பொடியான் என்றேன். தெரிந்த ஒருவருக்கு என்றான். நான் அதிகம் கேட்டுக் கொள்ளவில்லை. அன்று மாலை நாங்கள் சாப்பிட போன போது அருகாமையில் உள்ள ஒயின்ஷாப்பிற்குள் நுழைந்து அங்கே வேலை செய்து கொண்டிருந்த பதினைந்து வயது பையனை அழைத்து இந்தாடா உங்கப்பாவுக்கு பட்டுவேஷ்டி என்று இரண்டாயிர ரூபாய் வேஷ்டியை தந்துவிட்டு எதுவும் நடக்காதது போல பையன் முதுகில் தட்டி கொடுத்துவிட்டு வந்துவிட்டான்.

ஒயின்ஷாப் பையனால் நம்பவே முடியவில்லை. அன்றிரவு அந்த பையன் எங்கள் அறைக்கு வந்து செந்தில் முன்னால் அழுது கொண்டிருந்தான். செந்தில் அவன் கைகளை பிடித்து கொண்டு இதுல என்னடா இருக்கு. எங்கிட்ட காசு இருந்துச்சி வாங்கிட்டுவந்து தந்தேன். நீ கொண்டு போய் ஊர்ல கொடுத்துட்டு வா என்று அனுப்பி வைத்தான். ஒயின்ஷாப் பையன் வெளியேறி போன பிறகு உனக்கு இந்த பையனை எப்படி தெரியும் என்று கேட்டேன்.

ஒருநாள் குடிக்க சென்றபோது இவன் நான் கேட்காமலே ஒரு அவித்த முட்டை கொண்டு வந்து சாப்பிடச் சொன்னான். எந்த ஊர் என்று விசாரித்தேன். அப்படி இரண்டு மூணுநாளில் பழக்கமாகிவிட்டது. அவன் வீட்டில் ஒரு திருமணம் . அதற்காக அவன் அப்பாவிற்கு பட்டு வேஷ்டி வாங்க வேண்டும் என்றும் முதலாளி முன்பணம் தர மறுப்பதாகவும் சொன்னான். அதான் நானே பட்டுவேஷ்டி வாங்கி தந்துவிட்டேன் என்றான். செந்திலை தவிர இன்னொரு ஆள் இப்படி நடந்து கொள்ளவே முடியாது.
இன்னொரு முறை  நானும் செந்திலும் பாலகோபலபுரம் பள்ளி அருகே நின்று கொண்டிருந்தோம். ஒரு பள்ளிசிறுவன் செருப்பு போடாமல் நடந்து போய்க் கொண்டிருப்பதை கண்ட செந்தில் ஒடிப்போய் தான் போட்டிருந்த செருப்பை கழட்டி அவனிடம் தந்துவிட்டு வெறுங்காலோடு வந்தான். படிக்கிற பயல் செருப்பு போடாமல் போகிறான். நமக்கு எதுக்கு என்று சொல்லி சிரித்தான்.

செந்திலுக்கு  எப்படி பணம் வருகிறது என்று தெரியாது. ஆனால் எவ்வளவு வந்தாலும் நண்பர்களுக்காக செலவழித்துவிடுவான். அவனுக்காக எதையும்சேர்த்து வைத்து கொண்டதேயில்லை. நண்பர்களை வீட்டுக்கு அழைத்து போய் விருந்து வைப்பது.  மற்றவருகளுகாக எதையும் செய்வது இது தான் அவனது வாழ்க்கை.

சென்னையில் வந்து நிறைய சிரமபடுகிறான் என்று கேள்விபட்டு ஒரு நாள் அழைத்துபேசியபோது அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை பெப்சி மாமா.(இப்படிதான் எப்பொழுதும் என்னை அழைப்பான்) சரியாகிவிடும் என்று சிரித்தபடி என்னை அழைத்து போய் பீயர் வாங்கி கொடுத்துவிட்டு சென்றான்.

சில வாரங்களுக்கு முன்பு திடீரென ஒரு நாள் போன் வந்தது. ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு செந்தில் இறந்து போய்விட்டான் என்று. என்னால் துக்கத்தை தாங்க முடியவேயில்லை. அவனை பற்றி நினைத்து நினைத்து அழுதேன். செந்தில் அபூர்வமான நண்பன். அவன் இறந்த தகவல் கூட தெரியாமல் போய்விட்டதே என்ற துக்கம் மனதை துவள செய்துவிட்டது

செந்திலை போல உள்ளவர்கள் ஒருபோதும் தன்னை முன்நிறுத்திக் கொள்ளவேயில்லை. மற்றவர்களை நேசிப்பவர்கள் அவனுக்காக உள் அன்போடு கூட இருப்பவர்கள் வெகு குறைவு. அப்படியொரு நிஜமான அன்புக்குரியவனை இழந்துவிட்டேன். செந்திலின் நினைவுகள் மனதில் கொப்பளிக்கின்றன. அவன் கொண்டாடப்பட வேண்டியவன்.

- பிரபு 

How about sun glasses for this summer?

April 26 2016


I always had a craze for sun glasses. I was introduced to sunglasses when I was a little boy. My uncle used to come home wearing a Ray Ban Coolers. He would come home, remove his glasses and keep it in his pocket. I would often ask him to allow me to touch the glasses and he would never allow me to touch the glass because it was costly and he thought I would break it.

Later, in movies, Rajnikanth started showing his antics with glasses. His cigarette throwing skill was one thing I always wanted to ape when I grew up. His next best stunt was the way he twisted his sun glasses before wearing them. I wanted to try that too. When ever my dad asked me what I wanted, I would say "I need sunglasses". Most of the time I would get sunglasses (3 for Rs 10) and that would give me headache.

In high school, when I was in class 7, my friend Sudarshan brought a sun glass to school. Everyone in our class got permission from him to wear the sunglasses. We would wear it and then ask our friends "How it looks?". They would say "It looks great". Then we would run to the cycle stand and use the rear view mirror in the cycles to see how we looked. It would be a horrible sight. But we never cared.

Years have passed and my love for sunglasses is still the same. Now I have the liberty to opt only for a Polaroid sun glass. As it is summer time in my city, I have started wearing coolers everywhere. I step foot outside with my sunglasses on. Even when I walk into any office, the sunglasses are still there. Some might think it is rude to wear sunglasses while having conversations with them. But I don't think so; cos of the jill jill effect on my eyes.

Two places give me problems when I wear sunglasses.

1) A dim lit restaurant. 
I find it very hard to eat food with my sun glasses on. 

2) Peeing in the Loo
Aiming is an art. But I feel like a martial art exponent who shoots bulls eye with his eyes closed. When my shoes are wet, you should not associate that with my poor aim.

துரோகம்

April 25 2016

இன்று நண்பர் ஒருவர் போனில் பேசும் போது கூறினர். நன்பன்  ஒருவன் எனக்கு துரோகம் செய்துவிட்டான் என்று. எனக்கு மிகவும் அதிர்ச்சியாகவும் குழப்பமாகவும் இருந்தது. அவன் என்னிடம் சிறிது காலம் வெல்லிண்டன் மில்லிடரி கேம்பசில் சிசிடிவி கேமரா இன்ஸ்டால்லேசனில் கூட இருந்தான். 

எவளவோ நன்மைகள் செய்திருக்கிறேன், இருந்தும் ஏன் இப்படி செய்தான் என்ற கேள்வி மட்டும் மனதில் மறுபடியும் வந்துகொண்டே இருக்கிறது. அவனுக்கு இரண்டு பெண் பிள்ளைகள் வேறு!  எனக்கு இருக்கும் நன்பர்கள் மிகவும் குறைவு அதிலும் இப்படிபட்டவர்களை நினைக்கும் பொழுது மனம் பதபதைகிறது. 

நன்பன் துரோகியாக இருக்கும் போது அவனிடம் பகடையாடி ஜெயிப்பது எளிதானதில்லை. அதற்காக இயலாததுமில்லை. வாழ்க்கை நிறைய கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறது, உருமாற்றியிருக்கிறது. துரோகம் எனக்கு மட்டுமானதில்லை என்பது தான் உண்மை. நம்பிக்கையே மட்டுமே எனக்கு மட்டுமானது என்பதில் எனக்கு எப்பொழுதும் நம்பிக்கை உண்டு.
- பிரபு 

Weird Friends

April 24 2016

The weird friends in my life
We all have that one weird friend in life. Some of us have many weird friends. Here is a summary of some of the weird friends I have in life.

1) Rin Friend:
She uses Rin soap to take bath.

2) The Let-Go friend:
He pings me on my FB messenger when he is in the loo. I would ask him “Hey What you doing?”. He would reply “I am letting it go”. I would ask him “Letting go of what?”. He will immediately take a selfie and send the photo to my inbox.

3) The Killer friend:
She goes to the beauty parlour every week. Sometimes she colours her hair. Sometimes she does pedicure / Manicure.  She reminds me of how I used to be in my college days. Last week she went to a fish spa. The beautician washed her feet in warm water and then asked to soak her feet in a water tub filled with colourful fish. She did all that. After a few minutes, the fish in the tub started to float. On a closer look, she found that the fish were all dying. She was immediately asked to remove her legs from the tub and asked to leave the parlour. This happened in Phoenix mall in Chennai.

4) The Drunk Lover:
He is the biggest drunkard I have seen in my life. We used to drink together in our college days. I used to get high even before I finish my first bottle of beer. He would be steady even after finishing 8 bottles of beer. The sad part of the story is, I get phone call at 2 am in the morning, It is always him. When I ask him “Why do you drink like this?”, his reply would be  “If I stop drinking, how will you realise that I remember you at 2 am in the morning?”. I am hundred percent sure that he flicked that line from some where

5) The LIKE friend:
I am scared of her when she is online. She will ping me for some useless things. “Hey Chriz, I have uploaded a new profile picture. Please like that picture” , “Hi Chriz, please be my neighbour in Farmville”, “Dude, I am participating in a photo competition. Click this link and like the picture and make me win”

6) The Crazy about me Friends:
Off late I am receiving lot of emails from girls who are crazy about me. This is one such email.

goodnessrossi55@hotmail.comHello my dear how are you i hope that you are fine please try to contact me in my email (goodnessrossi55@hotmail.com) so that i will give you my picture for you to know who i am, and i am interested to make friend with please try to contact me in my box because i don't have any access to reply your message in my facebook try to reply me in my email box ok.Thanks.Yours Truly Friend,goodness.

She is my only TRULY friend. Do you have a TRULY friend in your life?

7) The Money Friend
There is a group of people who suddenly get close with me when I have money in my hand. I don’t have a clue how they find out when I get a lump sum of money. These are the ones I am really vary of in life. I keep them at a distance. Beware of them. I will always trust a drunkard. But I will never trust these fellas. 

-PrabhuPepsi

(Note: I am a weird friend to all my friends)

எலிக்கு என்னவாகியிருக்கும்?!

April 21 2016

பெங்களூருக்கு 2003ல் வந்த புதிதில்  காந்திநகரில் ஒரு நண்பரது அப்பார்ட்மெண்ட் அறையில் தங்கியிருந்தேன். அந்த அறையை ஒரு சர்வாதிகாரி நிர்வகித்து வந்தார். அவரது கட்டுபாட்டின் கீழே நான்கு வேலையில்லாத பசங்கள் தங்கியிருந்தார்கள். நான் ஐந்தாவது ஆளாக ஊரிலிருந்து கிளம்பி அந்த அறைக்கு வந்திருந்தேன். (அவரை ஏன் சர்வாதிகாரி என்கிறேன் என்பதை இரண்டு பத்திகளுக்கு பிறகு நீங்களே உணர்ந்து கொள்வீர்கள்.)

அறைக்கு வந்த முதல்நாள் அவர் என்னை தனியே அழைத்து கையில் ஐம்பது ருபாய் தந்து வெளியே சாப்பிட்டு கொள்ளும்படியாக அன்புக் கட்டளையிட்டார். என் மீது இவ்வளவு அன்பா என்று நெக்குருகிப் போய் சாலையோர இட்லி கடை ஒன்றில் சாப்பிட்டுவிட்டு அறைக்கு திரும்பினேன். பிறகு தான் தெரிந்தது அவர்களுக்காக செய்யும் சாப்பாட்டை நான் பகிர்ந்து கொள்ள துவங்கினால் அங்கேயே தங்கிவிடக்கூடும் என்ற முன்னெச்சரிக்கை தான் அந்த அன்பிற்கான காரணம் என்று.

நான் உள்ளே நுழைந்த போது சர்வாதிகாரி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார். காலையில் அறைக்கு வந்த போதே கவனித்தேன். அறையில் மின்விசிறியில்லை. ஒரேயொரு ஏர்கூலர் இருந்தது. அது அவருக்கு மட்டுமேயானது என்பது அப்போது தான் புரிந்தது.

சர்வாதிகாரியின்  தட்டில் இரண்டு சிக்கன் லெக் பீஸ் இருந்தன. அவரோடு சாப்பிடும் சகஜீவிகள் அவித்த முட்டைகள் மற்றும் ஊறுகாயை தொட்டுக்கொண்டு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனாலும் ஒருத்தரது பார்வை கூட அந்த சிக்கன் லெக் பீஸ் மீது திரும்பவேயில்லை. அவ்வளவு கண்ணியம் கட்டுப்பாடு. 

சர்வாதிகாரி சாப்பிட்டு முடித்தவுடன் அவருக்கு ஒருவன் பணிவாக ஒரு டம்ளர் தண்ணீர் மோந்து நீட்டினான். அதை குடித்துவிட்டு ஏர்கூலரய் அணைத்து ஒரமாக வைத்துவிட்டு எழுந்தார். ஒருவன் சர்வாதிகாரியின் மதிய உணவிற்கான டிபன் பாக்ஸ் எடுத்து நீட்டினான். அதை வாங்கி கொண்டு அவர் வாசலுக்கு வந்த போது பயந்து நடுங்கும் ஹவுஸ் வொய்ப் போல ஒருவன் தயங்கி தயங்கி மதிய சாப்பாட்டுக்கு குழம்பு வைக்க தக்காளி வெங்காயம் வாங்கணும் என்று இழுத்தான்.

அவர் வேண்டா விருப்பத்துடன் நூறு ரூபாயை எடுத்து நீட்டி எண்ணெய் இல்லாமல் குழம்பு வச்சா போதும் என்றார். அதை அவர் சாப்பிடப்போவதில்லை. பிறகு எதற்காக மற்றவர்கள் எண்ணெய் சேர்த்து குழம்பு சாப்பிட வேண்டும். என்பதே உள் அர்த்தம், பணிவாக நூறு ருபாயை பெற்றுக் கொண்டு அவரை வழி அனுப்பி வைத்தார்கள். அவர் தெருவை கடந்து போகும் வரை அறை ஒடுங்கியிருந்தது.

அடுத்த அரைமணி நேரத்தில் அறை முழுமையாக உருமாறத் துவங்கியது. ஒருவன் சிகரெட் எடுத்து பற்றவைத்தான். அடுத்தவன் டிவியை போட்டு சத்தமாக பாட்டு கேட்டான். தெருவில் பள்ளிக்கு செல்லும் பெண்பிள்ளைகளை மற்றவன் ரசித்து சைட் அடித்து கொண்டிருந்தான். நான் என்ன நடக்கிறது என்று புரியாமல் உட்கார்ந்து கொண்டேன்.

நன்பன் உடனே அங்கிருந்த ஏர்கூலரை எடுத்து என் முன்னே வைத்து சுற்றவிட்டான். கண்ணியம் கட்டுபாடுடன் இருந்தவன் இப்போது வெறும் ஜட்டியுடன் அறையில் நடந்து கொண்டிருந்தான் என்னடா இது என்று அவனிடம் கேட்டேன்.

அவன் அப்படி தான்டா.. இருப்பான். அவன் தான் வாடகை கொடுக்கிறான். அவன் தான் கைசெலவுக்கு காசு தர்றான். அவனை அட்ஜெஸ்ட் பண்ணிகிட்டு போகவேண்டியது தான். என்றபடியே  சிகரெட் பிடிக்க துவங்கினான்.

அறை மிகச் சிறியது. நான்காவது தளம் அதற்கு மேல் மொட்டைமாடிதான். ஆகவே வெயில் சுவரெல்லாம் இறங்கி வழிந்தோடியது. தரையில் படுக்க முடியாது. அன்று மாலை அலுவலகம் விட்டு திரும்பி சர்வாதிகாரி என்னை தனியே அழைத்து கொண்டு அருகாமை இருந்த பூங்காவிற்கு சென்றார். நான் என்ன செய்ய போகிறேன் என்று கேட்டார். தெரியவில்லை என்று சொன்னேன். இன்றிரவே ஊருக்கு திரும்பி போய்விடும்படியாக அறிவுரை சொன்னார். அதெல்லாம் முடியாது என்று உறுதியாக சொன்னேன். அப்போ வேறு ரூம் பாத்துக்கோ என்றார்.

யோசிக்கிறேன் என்று சொன்னேன். அது அவரை கேலி செய்வது போல இருந்திருக்ககூடும். என்ன மயிருக்குடா என் உயிரை வாங்குறதுக்குன்னே வர்றீங்க. என்று கத்தினார். நான் அமைதியாக இருந்தேன்.

பிறகு அவரே கோபம் தணிந்து ரெண்டு நாள் இருந்துட்டு போயிரு என்று சொன்னார். நான் தலையாட்டினேன்.  ரூம்ல இருந்தா வேலை செய்யணும். கட்டுப்பாடா இருக்கணும். தெருவில் போற பொம்பளை பிள்ளைகளை வேடிக்கை பாக்க கூடாது. அநாவசியமா என்னை கேள்வி கேட்க கூடாது புரியுதா என்றார். தலையாட்டிக் கொண்டேன். 

காலைல்ல ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒரு வேலையிருக்கு .நீ இனிமே தினமும் என் டிரஸ் அயர்ன் பண்ணி கொண்டு வந்து தரணும்  என்ன செய்வியா என்றார். தலையாட்டினேன். எவ்வளவு காசு வச்சிருக்கே என்று கேட்டார். ஆயரம் ரூபாய் என்று சொன்னேன். அதை ஊருக்கு போறதுக்கு வச்சிக்கோ என்றபடியே செகண்ட் ஷோ படத்துக்கு போகலாமா என்று கேட்டார். அதற்கும் தலையாட்டினான்.

அன்று அறை நண்பர்கள் யாவரும் சேர்ந்து படத்திற்கு போனோம். படத்தின் இடைவேளையில் இரண்டு நாட்களின் பின்பு நான் ஊருக்கு போய்விட வேண்டும் என்பதை சர்வாதிகாரி மறுபடி நினைவூட்டினார். நான் பலமாக தலையாட்டினேன். இரவு அறைக்கு நடந்து திரும்பி வரும்போதும் அதை நினைவூட்ட அவர் தயங்கவேயில்லை.

அடுத்த நாள் காலை அவரது பேண்ட் சர்டை என்னிடம் தந்து அயர்ன் பண்ணிவர சொன்னார். காசு கேட்டதும் அவருக்கு கோபம் வந்தது. போடா. போய் தேச்சிட்டு வா. அதான் ஆயிரம் ரூபாய் வச்சிருக்கேல்ல என்று சொன்னார். அவருக்காக துணியை தேய்த்து கொண்டுவந்து தந்தேன். அன்று அவர்களோடு அவித்த முட்டைகள் மற்றும் ஊறுகாய் சகிதமாக சாப்பிட என்னை அனுமதித்தார்.

அறையில் அவர் குடிப்பதற்கு தனி கேன் வாட்டர். நாங்கள் குடிப்பதற்கு கார்ப்பரேஷன் தண்ணீர். அறையில் ஒரேயொரு முகம் பார்க்கும் கண்ணாடி மட்டுமே இருந்தது. அதை அவர் கவனமாக தனது சூட்கேஸில் வைத்து பூட்டிவிட்டு போய்விடுவார். யாரும் பவுடர் போடக்கூடாது. எங்கேயும் யாரும் அவர் பேரை சொல்லி கடன் வாங்க கூடாது என்பது கட்டாய நிபந்தனை.

ஆனால் அதை ரகசியமாக அத்தனை பேரும் உடைத்து கொண்டிருந்தார்கள். டீக்கடை துவங்கி துணி துவைக்கும் சோப் வரை அத்தனையும் கடனில் ஒடிக்கொண்டிருந்தது. போதாதற்கு அறையில் இருந்த ஒருவன் அதே தெருவில் வசித்த ஒரு பெண்ணை காதலித்து கொண்டு வேறு இருந்தான். அந்த பெண் மதிய நேரங்களில் அறைக்கே வந்து போவாள். சர்வாதிகாரிக்கு தெரிய வந்தால் அவ்வளவு தான் யாவரும் பயந்து கொண்டேயிருந்தோம்.

இரண்டு நாட்கள் கடந்து போனபிறகும் நான் ஊருக்கு கிளம்பவேயில்லை. அந்தவார இறுதியில் அவர் என்னை மறுபடி அதே பூங்காவிற்கு அழைத்து கொண்டுபோனார். உன் நல்லதுக்கு தான் சொல்றேன். பெங்களூரில் யாரும் பெரிசா வந்திர முடியாது. அதுவும் இது ரெசிசன் பிரியட்  வேலை இல்லாம ரொம்ப கஷ்டம். நான் எல்லாம் வந்த புதிதில் முன்று நாட்கள் கூட சாபிடாம இருந்தவன் தான்,,. உன் பீலிங் எனக்கு புரியுது. ஊருக்கு போயிரு என்றார்.

நான் பத்து நாளில் போய்விடுவதாக சொன்னேன். அவர் ஏதோ யோசனை செய்தபடியே ஒரு மாசம் டைம் தர்றேன் என்றார். அவரது தாராள மனதை கண்டு ஆனந்தம் அடைந்தபடியே சார் செகண்ட் ஷோ போகலாமா என்று கேட்டேன். அவர் முறைத்தபடியே அடுத்தவன் காசில் என்ஜாய் பண்றதை முதல்ல விடு என்று அறிவுரை சொல்ல துவங்கினார். ஒரு வாரம் நிம்மதியாக போனது.

ஒரு வழியாக சர்வாதிகாரியின் உலகம் எனக்கு பழகிப்போனது. அவர் யாரையாவது சந்தேகப்பட்டால் தான் அதிகம் கோபப்படுகிறார். அவரது விசுவாசிகளை அவர் ஒரு போதும் இம்சிப்பதில்லை. தினமும் அவரை அரைமணி நேரம் புகழ்ந்தால் போதும் அவர் ஏதாவது நல்லது செய்வார். இப்படி அவரை சமாளிக்க கற்று கொள்ள துவங்கியிருந்தேன்.

ஒரு நாள் ஊரிலிருந்து சர்வாதிகாரியின் தம்பி ஒருவன் கிளம்பி வந்திருந்தான். அவனும் அண்ணனும் அச்சில வார்த்தவர்கள் போல ஒன்றாக இருந்தார்கள். அண்ணன் தம்பியும் வந்த நாளில் நெடுநேரம் ரகசியம்பேசிக் கொண்டார்கள். தம்பி புதிதாக இன்போசிஸில் வேலை கிடைத்து வந்திருப்பதால் இனி அங்கேயே தங்கப்போகிறான் என்று சர்வாதிகாரி அறிவித்தார்.

முன் அறையய் சர்வாதிகாரி எடுத்து கொண்டிருந்தார். நாங்கள் பின் அறையில் ஒடுங்கியிருந்தோம்.  அந்த அறையில்பாதியை தம்பி ஆக்ரமித்து கொண்டார். தம்பிக்கு சிகரெட் பிடிக்கும் பழக்கமிருந்தது. அதை அண்ணனிடம் இருந்து மறைக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார். இது தான் அவரது ஒரே பலவீனம் என்பதை புரிந்து கொண்டு அதை வைத்தே தம்பியை அறை நண்பர்கள் சரி கட்டினார்கள்.

அண்ணனும் தம்பியும் தினசரி மாலை தங்களது எதிர்காலத்தை திட்டமிடுவார்கள். எந்த வயதில் வீடு வாங்க வேண்டும். எந்த வயதில் திருமணம். பிள்ளைகளை எந்த பள்ளியில் படிக்க வைக்க வேண்டும்  எப்போது ஒய்வுபெற வேண்டும் என்பது வரை அந்த யோசனை நீளும். நாங்கள் சிரிக்காமல் அதை கேட்டுக் கொண்டிருப்போம். 

பிறகு அவர்கள் ஒன்றாக சாப்பிடுவார்கள். அவர்களுக்கு மட்டுமே பிடித்த டிவி சேனலை பார்ப்பார்கள். ரிமோட்டை யாராவது தொட்டால் காலி. கோபம் பொங்கிவரும். மொத்தத்தில் அடுப்படியில் அலையும் கரப்பான்பூச்சிகளை போலவே எங்களை அசூயை கலந்த பார்வையுடன் அண்ணன் தம்பிகள் நடத்தினார்கள்.

ஒரு ஞாயிற்றுகிழமை. அன்று சர்வாதிகாரி சரக்கு அடிக்கும் நாள். அவருக்கு தேவையான லெக் பீஸ், கடலை, திராட்சை எல்லாம் வாங்கி வைத்து மற்றவர்கள் காத்திருந்தார்கள். அண்ணன் தம்பி இருவரும் மிகுந்த தோழமையுடன் குடித்தார்கள். மற்றவர்களுக்கு அவ்வவ்போது ஒரு கட்டிங் தருவதை அவர்கள் மறக்கவேயில்லை.

பதினோறு மணி வரை அவர்கள் குடித்துவிட்டு உறங்க துவங்கினார்கள். அறையில் இருந்த இரண்டு நண்பர்கள் சினிமா பார்க்க கிளம்பி போயிருந்தார்கள். நான் டிவி பார்த்து  கொண்டிருந்தேன்.

திடீரென பனிரெண்டரை மணி அறையில் ஒரு அலறல் சப்தம் கேட்டது. அறையில் இருந்த சர்வாதிகாரியின் தம்பி தன்னை ஒரு  எலி கடித்துவிட்டது என்று கத்திக் கொண்டிருந்தான். நானும் இன்னொரு நண்பனும் புரியாமல் விழித்துகொண்டிருந்தோம்.

எப்படி எலி  அங்கே வந்தது என்று எவருக்கும் தெரியவில்லை. சர்வாதிகாரி நாங்கள் தான் ஏதோ சதி செய்து எலியை அறைக்குள் வரச்செய்துவிட்டது போலவே கத்திக் கொண்டிருந்தார். எலி கடித்தால் என்னவாகும் என்று அவர் கேட்ட கேள்விக்கு எவரிடமும் பதில் இல்லை. என் நண்பன் சிரிப்பு தாங்கமுடியாமல் வாயை பொத்திக்கொண்டு வெளியே போனான்.

தன் தம்பியிடம் எவ்வளவு பெரிய எலி என்று அண்ணன் கேட்டார். அது ஒரு சுண்டெலி என்று தம்பி பயத்துடன் சொன்னான்.

இஙகே இடைவெட்டாக ஒன்றை சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன். அது என்னவென்றால் பெங்களுருக்கு வந்த நாள் முதல் சர்வாதிகாரியின் தம்பி லுங்கி கட்டுவதை விட்டுவிட்டு  ஷார்ட்ஸ் அணிய ஆரம்பித்திருந்தான். அதை வாரத்திற்கு ஒரு முறை தான் துவைப்பான்.  கையால் தொட்டால் பிசுபிசுக்குமளவு அழுக்கேறியது அந்த ஷார்ட்ஸ். ஜட்டி அணியும் பழக்கமும் கிடையாது. ஆகவே அவன் அருகே படுப்பதற்கு எவருக்கும் தைரியமிருப்பதில்லை.

அவன் ஒரு மல்லிகைபூ சென்ட் வைத்திருந்தான். காலை எழுந்தவுடன் முகம் கழுவிக் கொண்டு  மல்லிகைப்பூ சென்ட்டை உடல் முழுவதும் பூசிக் கொண்டுதான் டீ சாப்பிடவே போவான். அன்றிரவும் காற்றோட்டமாக படுத்துகிடந்த அவனது டிராயருக்குள் தான் சுண்டெலி நுழைந்திருந்தது.
எலி கடித்ததை விட அது எங்கே கடித்தது என்ற ஆராய்ச்சியை அவன் விரும்பவேயில்லை. உடனே அவனை ஆஸ்பத்திரிக்கு அழைத்து கொண்டு போவது என்று முடிவு செய்து அந்த பொறுப்பை சர்வாதிகாரி என்னிடம் ஒப்படைத்தார். அந்த நேரம் காந்தி நகர் பர்ஸ்ட் ஸ்டேஜ அருகே ஒரு மருத்துவமனை திறந்திருக்கும் என்று அவனை அழைத்து கொண்டு ஒரு கால் டாக்ஸியில் கிளம்பினேன். பயம் அவன் முகத்தில் உறைந்து போயிருந்தது.

அவனது நேரம் மருத்துவமனையில் ஒரேயொரு பெண் மருத்துவர் மட்டுமே இருந்தார். அவன் உள்ளேயே வர மறுத்தபடி வெளியே நின்று கொண்டிருந்தான்.

நான் உள்ளேயிருந்த நர்ஸிடம் எலி கடித்துவிட்டது என்று சொன்னேன். எங்கே என்று அவள் அப்பாவியாக கேட்டாள். எனக்கில்லை. அவருக்கு என்று கையை காட்டினேன். ஏன் அவர் உள்ளே வராமல் நிற்கிறார் என்று கேட்டாள். என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியவில்லை.

அவனை உள்ளே வரும்படியாக அழைத்தேன். அவன் என்னை முறைத்தபடியே உள்ளே வந்து நர்ஸிடம் எலி கடித்துவிட்டது என்று கையை விறைப்பாக நீட்டினான். அந்த நர்ஸ் கையிலா கடிச்சது என்று  ஆதங்கத்துடன் கேட்டாள். அவன் முறைத்தபடியே ஆம்பளை டாக்டர் இல்லையா என்று கேட்டான்.

அவர் ரவுண்ட்ஸ் போயிருக்கார். வர அரைமணி நேரமாகும் என்றாள். பரவாயில்லை நான் காத்திருக்கிறேன் என்று தனியே போய் உட்கார்ந்து கொண்டான்

பரவாயில்லை. நானே முதல் உதவி மருந்து போட்டுவிட முடியும் உள்ளே வாருங்கள் என்று நர்ஸ் அழைத்தாள்.  நான் அவனது டிராயரை காட்டி எலி கடித்துவிட்டது என்று தயங்கி தயங்கி சொன்னேன். அவள் முகத்தில் பொங்கிய சிரிப்பை அவளால் அடக்கவே முடியவில்லை. தலைகவிழ்ந்தபடியே உள்ளே ஒடினாள். அறைக்குள்ளாக இருந்த இன்னொரு நர்ஸ் வெளியே எட்டிப்பார்த்து சிரித்தாள்.

சர்வாதிகாரியின் தம்பி என்னை மனதிற்குள்ளாகவே சாபம் கொடுத்து கொண்டிருந்தான். இதற்குள் இன்னொரு கால்டாக்ஸி பிடித்து  சர்வாதிகாரியே மருத்துவமனைக்கு வந்திருந்தார். அவர் அதே நர்ஸிடம் போய் எலி கடித்துவிட்டது என்றார். அவள் உடனே உங்களுக்குமா என்று கேட்டாள். அவருக்கு கோபம் தலைக்கு ஏறிவிட்டது. தான் ஒரு அரசாங்க ஊழியர் என்று கத்தினார்.  அரை மணி நேரத்தின் பிறகு டாக்டர் வந்து பரிசோதித்துவிட்டு ஊசி போட்டார்.

அண்ணனும் தம்பியும் ஒன்றாக அறைக்கு கிளம்பி போனார்கள். மறுநாள் காலை அறையில் சமையல் நடைபெறவில்லை. அண்ணன் தம்பி இருவரும் கோபத்துடன் வெளியே கிளம்பி போனதும் அறையில் இருந்த நண்பர்கள் அந்த எலிக்கு என்னவாக போகிறதோ என்று அதிகம் கவலைப்பட்டார்கள். அறையில் சிரிப்பு பொங்கியது

மாலை சர்வாதிகாரி அறைக்கு திரும்பியதும் அந்த எலி விவாகரத்தில் நான் நடந்து கொண்டது மன்னிக்க முடியாத குற்றம் என்றும் தம்பி அதற்காக நிறைய வருத்தபட்டதாக சொல்லி உடனே வேறு அறைக்கு செல்லும்படியாக உத்தரவு பிறப்பித்தார்.

நான் கண்ணியத்துடன் அதை ஏற்றுக் கொண்டேன். இரவே இனி பெங்களூரில் குப்பை கொட்ட முடியாது என்று பொள்ளாச்சிக்கு பஸ் ஏறிவிட்டேன். அதன் ஆறுமாசத்திற்கு பிறகு அந்த சர்வாதிகாரி திருமணமாகி தனி வீடு பார்த்து போய்விட்டார் அறை காலியானது என்று நண்பன் சொன்னான். 
இப்போதும் அந்த பெங்களுரு காந்தி நகர் அறையை நினைத்தால் அந்த எலிக்கு என்னவாகியிருக்கும் என்ற கவலை இருக்கவே செய்கிறது. என்னை விட நள்ளிரவில் இப்படியொரு கேஸ் வந்ததை நினைத்து அந்த நர்ஸ் எவ்வளவு சிரித்திருப்பாள் என்பதை நினைக்கும் போது தான் என்னாலும் சிரிப்பை அடக்க முடிவதேயில்லை.

-பிரபு 

This Is Life!

18-04-2016

Do you all know whats life???!
Its all about simple questions!!!


என்ன குழந்தை?!

எந்த School?!

எத்தனை அரியர் 
எவ்வள்வு  சம்பளம் 

எப்போ கல்யாணம்

எவ்வளவு குழந்தை?!

என்ன உடம்புக்கு?!

என்னது !!! செத்துட்டாரா !!!!

This is called LIFE!

Art of sleeping

Re Posted On April 18 2016

I  have mastered the art of Sleeping. I can do it with my eyes closed.

Sleep is a gift given to mankind. If one has  proper sleep, his day would be so great. People who have less sleep have many problems in life.

There are two kinds of people
1) Those who stay late at night. They are popularly called as the night owls.
2) Those who wake up early. They are usually disciplined when it comes to time keeping.

I belong to the first group. I am never on time. I sleep late. I have swollen eyes and I love sleeping in the morning hours. I get irritated when someone wakes me up in the morning.

My favorite sleeping position is lying down on my sides, with both my hands safely locked between my thighs. When I sleep in this position I dream big. This is the position in which I make Abdul Kalam proud.
The worst thing is when I feel sleepy when I use facebook . It becomes a very tough choice to make. As I type this post, I remember how I used to sleep during my childhood and How I sleep these days. So let me take all of you down my memory lane. As I share my memory on this amazing gift called Sleep, most of you would relate to it and some would say "Hey I did that too". So sit back and enjoy this post

My sleeping style  - As a Baby
When I entered this world, my parents lost their sleep. I used to be awake all night, pooping in my nappies and peeing the whole mattress. My mom tells me that I have the habit of sucking my finger while sleeping.

As a Young Boy
As a young boy , I had the habit of bed wetting. Now don't you guys give that dirty smile. I know many of you would have done that too. When ever I wet my bed, my mom made me to pick the whole mattress and dry it in the hot sun. The mattress would be very heavy. My sleeping sessions during those days were heavenly too. I often dream of eating cotton candies during my sleep. When I wake up in the morning, I would be shocked to see that I had actually torn the pillow and has eaten some cotton from the pillows. I was made to use air pillows to stop me from eating cotton from pillows. The bed wetting continued till I was ten years old. After that the frequency became less and I last wet my bed when I was 12 years old. I still remember that night.

My dad used to tell me that he will put a cockroach inside my underwear if I continue to wet my bed. He should have just made this paper cup solution for me.
As a Teenager
Things became worse when I was in my early teens. When I entered my teens, my love for sleep became so intense. I started sleeping in classrooms. I woke up very late in the mornings. I had school at 9 AM. I used to wake up at 8.30 AM. So some days , I had forgotten to brush my teeth and some days I went to school without taking bath.

Sleeping between 4 AM and 8 AM is the amazing part of the sleeping life. My dad never liked it when he saw me sleeping on the bed after 6 AM. He would try all means to wake me up. He would switch on the tube light. The tube light would flicker for sometime and that would be so irritating for me. I would pull the bed sheet up and cover my face with it and get back to sleep. Next he would come near me and constantly say "Prabhu wake up" on my ears. When someone tells that once , it is ok. But when the same dialogue is repeated for an hour, you go nuts. I would still manage to sleep.

Then he would pull the bed sheet so that my face is not covered and he would use this opportunity to sprinkle some water on my face. I considered this as third degree torture. But I would still use the bed sheet and wipe my face, roll down to the other side of the bed and then continue sleeping. When nothing could stop me from sleeping, my mom enters the scene with something from the kitchen. If the morning breakfast is puri, she would enter the room with a puri kattai (a wooden cylindrical stick used to roll puri) and she would directly get into action. I was a Gandhian and I never liked Violence. Hence I would immediately wake up and head to school.

As a Youth
As a college going boy, my sleep pattern changed. I started living with classmates in their home in the name of group studies and later in their rooms. We never slept in the night. We spent our nights doing all sorts of nonsense stuff. We used our class hours to sleep.

As a Married Man
This was a period in which I learnt to share. No fights for the bed sheet. No pillow fights. I started living life - King Size. When you have a wife who wakes you up with a good morning kiss and a cup of hot coffee, what else do you need?

Big fun memories

April 17 2016

When I was a little boy I was crazy about a particular brand of chewing gum called "Big fun". When we buy those chewing gums, we would get a free cricket trump card free. I had an entire pack of trump cards with me because of my addiction towards big fun. I would always have a big fun in my mouth. I became a big fun addict because of Krish Srikanth and Viv Richards. They were the chewer boys in the sports world.  

Once when I was in class 4 AMS(my school),  my class mate Tamil Selvi became my biggest enemy. She was the biggest girl in the class and I was the craziest boy in class. She would whack me, toss me and knock me down with her fists every time I got into a fight with her. 

On one such occasion, when she punched me down, I got up, took out the chewed gum from my mouth and entangled it around her hair. She tried her level best to take the gum off her hair and that only made matters worse and in the process she ended looking like Mallinga.


The next day she came to class with a new hair cut and she was very much ashamed of her short hair. I am not going to get into the details of the treatment I received from my class teacher, the school headmistress and the correspondent of the school for my art work on her hair. I was banned from chewing gums in school and the school banned chewing gums. 

One place where people around the world love sticking chewing gums is "Under the desk". Any desk in class room in India will have a chewing gum stuck underneath. This would help us in sticking any secret stuff underneath the benches. There were some friends who used to stick the gum under the benches and then take it again and chew when ever they wanted to. When you stamp on a gum accidentally, you will get a yukky feeling.  Do you stick chewing gums under the desk?.... pls do share!

Ten Truths

 April 12 2016
Ten truths about this photo

1) Either the photographer  (Ramesh) or I must have been under the influence of alcohol when this photo was clicked. The slant frame is a testimony for that. This picture was clicked with a 8 mega pixel Nikon camera. During those days an 8 MP picture was supposed to be HD.

2) The computer that is in front of me was still intact. That's the only stuff from this picture that is still left  with me.

3) The get to know yourself poster behind me changed the way I approached life. It also helped me to know myself better. The poster was left behind in that room to inspire my cousins.

4) Don't think I am wearing a shorts or a pant in this picture. If you try to zoom in for evidence your eyes will become nollai.

5) The blue bag that is lying under the desk has been a hiding place for thousands of movie CDs, and food items during those days.

6) I am wearing my roomie Joseph pius's glasses. That is to get the geek look.

7) I am not hooked onto the mobile because smart phones had not come into India in a big way back then. I did not have to be in WhatsApp groups as a participant or an admin. I talked with people face to face. I did not have to be removed from WhatsApp groups like this. I did not have to read crap news papers like ToI too. I did not have to read news like this

8) Toiler Paper of India- as it is popularly called also comes from the same prestigious Economic Times family. Not sure how the same group hires journalists for one paper and porn reviewers for another paper they produce.


9) I was 23 years old when this photo was clicked ( It is a 12 year old photo). The solace is I have not aged much in the last 12 years.

10) Lot of things to achieve in life. So Please ......

Tamilnadu State Government Bus

April 03 16

A month ago, a Tamilnadu state Government bus made it to the headlines in Kerala, when a woman who was sitting inside the bus fell on the road through the bottom of the bus. Luckily she escaped from being run over by the bus. 

Critics claim that the condition of the Tamilnadu government buses are pathetic. But Pepsi Boy and his team did a top secret survey on the buses and came up with an amazing discovery. The buses are in good condition. 

All these buses have a reason for being pathetic. They are made to look pathetic; but all these buses are in a disguise and they serve a purpose. Look at the following six buses
1) Drunk bus: If you travel in this bus, it will give you the same feeling that only a drunkard experiences. If you do not have enough money to buy alcohol and drink, all you have to do is travel in this bus. You will have feel giddy.

2) The side stand: Why should only bicycles,scooters and motor bikes have side stands? Why should the two wheelers have all the fun? The buses should also have a whale of a time

3) The Piles seat: This is a CSR activity by the government. It is specially designed for those who have piles. If you don't have piles, if you sit on it, you will get piles. If you already have piles, eat pilex. That is what my friend Robert eats.

4) The ladies gym: This special ladies bus is designed in such a way that it starts only when the ladies give it a push. It strengthens the arms of the girls which in turn helps them to protect themselves from rapists

5) The submarine: We won't tell you the technology used by our buses. All our buses are submarines

6) Mountaineer: You want to become a mountaineer? Just travel in our buses. You can even conquer the everest easily.

If you think that the Government has only the above 6 varieties of buses, you are in for a big surprise because there are many more types of theme buses that the Government has released. 9 of them are displayed in the below picture.
1) Rain theme bus : If we rain theme hotels and discothes, why not a rain theme bus?
2) The burning bus : If the people of my state get angry, they burn buses and our buses serve that purpose too
3) No footboard travel : To avoid people from travelling by footboard, we have introduced the bus without footboard
4) Emergency exit : In case of emergency, just jump out. This is for extra safety
5) Easy chair: This is different from the push back seats. The easy chair seats automatically dislocates your spine and enables you to utilize your medical insurance for some ortho surgery
6) Fresh air for legs : Why should your face alone get fresh air? Your legs are also a part of the body and they need fresh air too.
7) The rain theme bus DJ : This is the guy who makes all the music
8) Sunny Leone bus : This is a glamour bus. It has a covering that does not cover anything
9) Hitting the sack : The sack seat helps you to understand the poverty in our Nation.

Mr.Underwear

16-01-16

Underwear is the greatest invention made by man. Many people claim that they are the inventors of the underwear. But as an historian, It is my duty to set historical precedence right so that the right person is honored. வரலாறு ரொம்ப முக்கியம் அமைச்சரே !.

Underwear was invented by a Tamil man by the name,"அண்டர் வரையார்"(like  வானவராயர்) Then by British people it becomes Underwear. 
This is a 2000 year old picture unearthed by archaeologists. This picture shows Mr.Undadayer  stitching something using his sewing machine. Now as a critic, you would argue that photography was not invented during that time. For all the doubters, let me tell you that this is not a photograph. This is a painting drawn by Ms.Kusalambal Kuppusamy who was a famous painter of that time.

Some other critics might say that Sewing machines were invented only in 1790 by Thomas Saint. Such critics have no other job other than getting their brains conked up by reading some internet articles. Please do not believe all that you read online. Let us come back to Mr.Undadayer .

Mr.Undadayer  was a tailor and he lived very long ago. One day when he was stitching clothes, he saw a man running on the streets without any clothes. The naked man was shouting "Eureka, Eureka". A dog chased the naked man and bit his lollipop. 

Mr.Undadayer ran to the biting scene and saved the naked man from the dog and treated him. He then stitched an undergarment for the naked man and that particular piece of clothing came to be called as "Mr.Undadayer" (hen it named as underwear). 

The naked man was none other than Archimedes. I am sure there will be hundreds of critics who will still not believe this post and will try to find loopholes in this post. But history cannot be repeated just for them.

-Prabhu

Examination Tips

16-01-16

Ten things that happen in every exam halls


1) Exams make people get closer to God. The five minutes before receiving the question paper and the one minute after receiving the question paper in hand, is the period during which fervent prayers are offered to God. People who have not touched the book also become spiritual hoping God to do a miracle

2) If you write a lot of trees for RDBMS papers (Relational Data Base Management System) you will get good marks. I am an BSc Computer Science Student from  NGM College (1998 batch) Pollachi.

3) If you happen to sit behind a studious student, you automatically get an inspiration.

4) The hand writing in the first two pages resembles a neatly written record book. I the last 30 minutes of the exam, everyone becomes a doctor. (All Doctors have bad hand writings. So I take the liberty to make this statement. Doctors, who have good handwriting, please excuse me. Don't file a defamation case against me. I have a weak body. அடி தாங்க மாட்டேன்)

5) A student who helps you during exam time by passing chits, showing you the right answer is a FRIEND

6) A student who does not help you during exam time is a terrorist and such a person should be immediately sent to Pakistan.

7) The first person to leave the hall after finishing the exam is seen as the hero of the class. Usually I do this when I goes out, I usually wait at the entrance and makes sure some body else joins with me. Then I encourages the others from outside showing hand gestures to come out soon.

8) People who teach us sure-shot questions right before we enter the exam hall are the spiritual gurujis of the class.

9) People who use scientific calculators in the exam are scientists. Most of the time, I just press random buttons on the scientific calculator (especially when the invigilator is in close proximity)

10) I forgot the 10th point. This always happens with me. For a ten point answer, I would always forget one point. But I would not just leave it blank. I would fill that point with some answer as I have done here.

- Prabhu

கண்ணீரில்லாமல்!

15-01-2016

பல நாட்கள் ஆகிறது நான் blog பக்கம் வந்து வேலை பலு மற்றும் குடும்ப பொறுப்புகள் வேறு. சரி இனி வாரம் ஒரு post ஆவது முயற்சி செய்கிறேன். 
sujatha
ஏழு வருடங்களுக்குப் பிறகும் வாரம் ஒருமுறையாவது ஞாபகத்துக்கு வந்து விடுவார். பதான் கோட்டில் தீவிரவாதிகள்  எப்படி புகுந்தார்கள் என்றும், ஆகாய விமானங்கள் தடயமின்றி காணாமல் போனாலோ, இந்தியாவை சுத்தம் செய்கிறேன் என்று யாராவது சவடால் விட்டாலோ, சென்னையில் ஸ்டிக்கர் ஓட்டினாலோ ‘சே, வாத்தியார் என்ன சொல்லியிருப்பார்’ என்றே இன்னமும் தோன்றுவது அதிசயமல்ல.

அவரெழுதிய எந்த ஒரு புத்தகத்தை இப்போது படிக்கும் போதும், ‘இவருக்கு என்ன தான் புரியாமல் போயிருக்கும்’ என்று தோன்றுவதும் அதிசயமல்ல. முன்னமே சொன்னது போல், எத்தனை பெரிய ரிசஷனயும் மறக்கடிக்கும் எழுத்துக்களை தந்ததற்கு நன்றிகள் பல, வாத்யாரே !!

பி.கு – கண்ணீரில்லாமல் – சுஜாதா உயிர்மையில் 2004-05களில் எழுதிய கட்டுரைத்தொகுப்பு. அதில் சங்ககால காப்பிய சித்தர்கள் முதல் க்வாண்டம் தியரி வரை கர்நாடக சங்கீதம் முதல்  கிரிக்கெட் வரை வழக்கமான சகலமும் எழுதி இருப்பார் முடிந்தால் வாங்கி  படியுங்கள் அனைவர்க்கும் இனிய பொங்கல் வாழ்த்துக்கள் அனைவர்க்கும் சௌக்கியம்.

நூலக ஞாபகம்

14-01-16

லயன்காமிக்ஸ்
சுதர்சனிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது சிறுவயதில் தனியாக வீட்டில் நூலகம் நடத்தியது ஞாபகம் வந்தது. முன்றவதோ நான்கவதோ படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த கோடை விடுமுறையில் திடீரென்று கையில் இருந்த புத்தகங்களை எல்லாம் போட்டு ஒரு நூலகம் வைத்து சம்பாதிக்கலாம் என்று ஏனோ தோன்றியது. காரணம் சரியாக ஞாபகம் இல்லை. எங்கேயாவது படித்ததாலோ அல்லது “அவனப் பாரு, எப்படி சூட்டிபா இருக்கான்” என்று யாரையோ காட்டி விட்டுப் பெரியவர்களில் யாரோ சொன்னதாலோ இருக்கலாம்.

நாங்கள் இருந்த அந்த மரக்கடை  தெருவின் எதிரே பெரிய சந்தில் 50-60 வீடுகள் இருந்தன. எல்லா வீட்டிலும் ஒரிரு குழந்தைகளாவது இருந்தார்கள். எப்படி எல்லாம் மார்கெட் ஸ்டடி செய்தேனா என்று தெரியாது. ஆனால் நினைத்த இரண்டொரு நாளில் நூலகம் ஆரம்பித்து விட்டேன்.

கையில் எழுபது என்பது புத்தகங்களாவது இருந்தன. லயன் காமிக்ஸ், முத்து காமிக்ஸில் ஆரம்பித்து பூந்தளிர், ரத்னபாலா, அம்புலிமாமா, கோகுலம், அமர் சித்ர கதா என்று என் வயது சிறுவர்கள் படிக்கும் புத்தகங்கள். அவ்வப்பொது அண்ணனிடம் சுட்ட ஒரு இரு ஸ்போர்ட்ஸ் ஸ்டாரும், ரீடர்ஸ் டைஜஸ்டும் அகப்படலாம். வீட்டுல் எல்லாரும் தூங்கிய பிறகு, அந்த புத்தகங்களை அள்ளிப் போட்டு ஒவ்வொன்றிலும் நம்பர் எழுத ஆரம்பித்து விட்டேன். அதை தவிர அதை படிக்கும் சார்ஜ் என்று நானாய் முடிவு செய்த விஷயங்கள். அமர் சித்ர கதாவாயிருந்தால் 50 காசு, ராணி காமிக்ஸிற்கு பத்து காசு, தீபாவளி மலருக்கு 75 காசு என்று எனக்கு மட்டுமே புரிந்த கணக்கு.

பெட்ரூம் அலமாரியில் இருந்த அத்தனையையும் தூக்கி தூர வைத்து விட்டு இந்த புத்தகங்களை உயர வாரியாக அடுக்கி வைத்தேன். ஒரு பழைய துணியை அயர்ன் செய்து திரையிட்டு கதவை மூடினேன். நூலகத்திற்கு பெயர் வைத்ததாய் ஞாபகமில்லை. அடுத்த நாள் என் நூலக மனி திறப்பு விழா. கிரிக்கெட் ஆடிக்கொண்டிருந்த நண்பர்களிடம் விஷயம் சொன்னவுடன் கொஞ்சம் புரியாமல் மட்டையை கிழே போட்டுவிட்டு நூலகத்தை பார்க்க வந்தார்கள். அந்த என்பது புத்தகங்களை ஒரு நூலகமாக அவர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடிந்ததா என்று தெரியவில்லை. ஒரு புத்தகத்தையும் எடுக்காமல் போய்விட்டார்கள்.

அடுத்த நாள் ஜான்சா வந்து ஒரு ஸ்பைடர் புத்தகத்தை எடுத்துப் போனான். செந்தில் ஸ்போர்ட்ஸ் ஸ்டார் எடுத்தான்.  கிருஷ்ணகுமார் எடுத்து போன புத்தகத்தை ரோட்டில் வைத்து விட்டு கிரிக்கெட் விளையாடப் போய்விட்டான். ஒரு கல்லின் மேல் தனியாக கிடந்த என் புத்தகத்தை பார்த்த அந்த கணத்தில் புரிந்து போனது, என் புத்தகங்கள் தான் என் பொக்கிஷம். அந்த புத்தகத்தை எடுத்துப் போய் வீட்டில் வைத்தேன். லைப்ரரி மூடப்பட்டது. இன்று வரை.

Amma has single handedly saved TamilNadu from floods

13-01-16

The social media and anti Puratchi thalaivi gang is spreading false propoganda against our Puratchi Thalaivi Dr. Maanbumigu Amma J. Jayalalitha. It pains my heart to see people trying to defame our Amma. The opposition parties are in full swing trying to add a blackmark in the pure dove heart of our Chief minister.


I could not keep quiet any longer. This post is my defense with solid proofs on how Amma has single handedly saved TamilNadu from floods. Here are six reasons why Amma and no one else is responsible for rescuing, rehabilitating and providing safe environment for people who were affected by the flood.





Reason 1 : Amma brought unity in diversity by ordering rains to hit Tamil Nadu.
https://youtu.be/5LM32srggIM
Salem Collector made an announcement that the rains hit Tamil Nadu because of Amma's orders. Going by his verified statement, it is very clear that because of the rains, the whole world turned its eyes towards TamilNadu. If Amma had not done this, lot of people would not have joined hands for the rescue effort. An RJ Balaji, actor Siddharth, TamilNadu weather man, Shailender Babu would have been just ordinary entertainers and civil servants if not for Amma's order.

Reason 2: Amma sticker fiasco
There were rumors that AIADMK party workers forced relief workers to affix Amma stickers on relief materials. These rumors were spread by opposition party members and their TV channels. The opposition party evil forces wore AIADMK party worker masks and tried to tarnish Amma's image. But truth cannot be hidden. Their evil deeds did not stand a chance against the true heart of Puratchi Thalaivi. Social media jokers even made fun of ADMK party workers by creating memes like the one below

Even if the AIADMK workers had behaved like that, what is wrong in that? Why should not Amma get the credit? If Amma gets the credit, why are social media hate groups not liking that? Isn't she our honorable CM?

Reason 3: Amma not utilizing the disaster relief money immediately
There were complaints in Amma not releasing the disaster relief money immediately. If Amma had released that money immediately, the whole of TamilNadu would not have come together to help the victims. Once people started helping the victims, Amma made the announcement of how she will use the money to help the people. This was in fact a strategic move by Amma in helping the people of the state. Party workers paid their respect by pouring milk on Amma's posters. Now critics will say that milk was wasted for this act. Such critics will keep on barking like that. I don't give a damn for them

She bore all the insults and still she came forward to help the people in distress. If she does not get Nobel Prize for this selfless deed, Mother Teresa's Nobel Prize should be revoked. 

Reason 4 : Amma brought Modi to TamilNadu
The Prime Minister of India who is made fun of as the NRI PM of India was brought to Chennai by Amma. He brought the centre's attention towards Tamil Nadu. On seeing Amma, Modi immediately allocated flood relief funds to Tamil Nadu.

Reason 5: Amma being the CM

If Amma had been in jail, she could not have done this amazing act of saving TamilNadu from the floods. She had to come out at the right time. Judge Kumarasamy's calculator did the trick at the right time. Kalaignar TV is using some broken violin to add BGM to their Anti-Amma campaign in their channels. Still nothing can deter our love and affection for our AMMA, because we know that she was the reason behind this unity in diversity.

Note : This is not a satire post. This is written with utmost respect for our PuratchiThalaivi Amma. 

Additional Note : If you are searching for the 6th reason, please remember that I used the same calculator used by Judge Kumarasamy.


One day I will also die!

One day I will  also die
I don't know how that would be.

It might be an accident; a peaceful one in sleep; a murder or a natural disaster
I don't know how that would be

When my body is laid to rest, would I look handsome?
I don't know how I would look.

Some may cry; Some may be happy; many might not even know that I am gone
I don't know how that would be

My loved ones might be around my body; They would be talking about me; Many would lie and say all good things about me. At the same time there would be people who would say, "Good riddance"
I don't know how that would be

I have come across different people in my life. I have helped a few; I have been a pain for many. Have befriended many; Unfriended a few. Friends are many and foes are there too. But when I am gone, would I still leave a scar in your heart?

This post might be heavy; I am not the only one who is gonna die. You will die too. 

When you are alive, have you brought happiness to someone? That's the sole reason for the existence of  this blog. 

I am sure it would have made someone smile at some part of their lives. 

Some posts might not have had the humour touch.; but still I strive to make someone in some part of the world to forget their sadness and smile. If you are planning to do something today, do it today. Don't postpone it. Pick that phone and reconcile with that someone with whom you have not spoken.

Life is Short.
Keep Smiling.
Spread the Smiles.